Het begon met een streep
Ik had een sporttight met een dikke, rechte streep dwars over de billen. Op een dag stond ik voor de spiegel, pakte de streep vast en trok hem naar binnen, naar het midden.
Ineens veranderde de hele vorm.
Ik weet nog dat ik het hardop zei: Waarom doen ze het niet zo? En waarom zit de lijn niet hoger op het been?
Het was zoiets eenvoudigs. Maar toen ik het eenmaal had gezien, kon ik het niet meer loslaten.
In die tijd zag veel sportkleding er hetzelfde uit. Grote logo's, sterke kleuren en details die geplaatst leken zonder veel gedachte over wat ze met het lichaam deden. De functie was er wel. Maar ik miste de vorm.
Ik wilde sportkleding maken met dezelfde gedachte achter lijnen, verhoudingen en pasvorm als in een op maat gemaakt kledingstuk, maar in materialen waarin je kunt bewegen, zweten en trainen.
Dat was het begin van Wallderinska.
Twee verschillende krachten
Ik begon niet alleen.
Mijn man John en ik ontmoetten elkaar in 2012, en hij is medeoprichter van Wallderinska. Hij bouwde al sinds 2005 bedrijven op en had de ondernemerservaring die ik zelf miste.
Hij kent bedrijven. Ik ken kleding.
Waar ik zag hoe een lijn een lichaam kon veranderen, zag hij hoe een idee een bedrijf kon worden.
Die combinatie werd belangrijker dan we toen waarschijnlijk begrepen.
Onze klanten gaven ons de naam
Wallderin is mijn achternaam, en in het begin heette het merk Wallderin Clothing.
Maar onze klanten begonnen ons anders te noemen.
Wallderinska.
Het bleef hangen. Uiteindelijk voelde het vanzelfsprekender dan de naam die we zelf hadden gekozen, dus luisterden we naar hen.
De W in ons merk komt van mijn naam. Door de jaren heen is die voor veel meer gaan staan. De mensen die naast me hebben gestaan, alle jaren werk achter het merk en misschien vooral de wil om door te gaan wanneer opgeven de makkelijkere weg was geweest.
Het goud, de lijnen en de vorm
Zwart en goud werden al vroeg onze signatuur.
Een gouden rits. Een detail in de band. Een lijn die het lichaam volgt in plaats van het door te snijden.
Voor mij is een detail nooit alleen decoratie. Het moet iets met het kledingstuk doen.
De streep die ooit verkeerd zat werd na verloop van tijd deel van onze eigen vormtaal, via onze piping, een dubbelgevouwen stofband die tot een gelijkmatige lijn wordt gevormd, bijna als een fijn koord langs het kledingstuk.
Het klinkt misschien eenvoudig. Dat is het niet.
Die lijn helemaal gelijkmatig krijgen op een soepel stretchmateriaal bleek zo moeilijk dat we dertien fabrieken in Europa en Azië zijn afgegaan voordat we een productie vonden die het kon maken zoals ik het wilde. Veel proefmateriaal belandde onderweg in de prullenbak.
Er zijn eenvoudigere manieren.
Maar dan was het niet hetzelfde kledingstuk geworden.
Die zin loopt al lang met Wallderinska mee. Voor mij vat hij veel samen van waarom de vorm altijd belangrijk is geweest. Kleding hoort een vrouw niet het gevoel te geven dat haar lichaam gecorrigeerd moet worden. Ze hoort haar te helpen zich sterk te voelen in het lichaam dat ze al heeft.
Gemaakt om te blijven
Ik ben nooit erg geïnteresseerd geweest in iets maken alleen omdat het nu toevallig actueel is.
Ik wil dat een kledingstuk ook over vijf jaar nog goed voelt als je het tevoorschijn haalt.
Daarom werken we niet volgens een traditioneel modewiel waarin alles vervangen moet worden door een nieuw seizoen. Sommige modellen blijven lang. Andere verdwijnen en komen misschien nooit terug. Een paar komen jaren later terug.
Wat voor mij telt is niet hoe vaak we iets nieuws uitbrengen.
Wat telt is dat wat we uitbrengen het verdient om er te zijn.
De kwaliteit moet na veel wasbeurten te zien zijn. De pasvorm moet er na veel trainingen nog zijn. En wanneer je het kledingstuk aantrekt, moet je nog steeds begrijpen waarom elke lijn zit waar hij zit.
Nog steeds dichtbij
Achter elk kledingstuk staan mensen die naaien, testen en aan de details werken.
En achter Wallderinska sta nog steeds ik.
In de loop van de jaren heb ik bestellingen ingepakt, in het magazijn gestaan, klantenmails beantwoord, met de productie gewerkt, delen van onze sites gebouwd en dingen geleerd waarvan ik bij het begin niet eens wist dat ik ze moest kunnen.
Als je iets wilt weten over een maat, een materiaal of soms een levering, kan ik het nog steeds zelf zijn die antwoordt. Soms ook aan de telefoon.
Die nabijheid wil ik er nooit uit bouwen.
Voor mij hoort ze net zo goed bij Wallderinska als het goud en de pasvorm.
Op mijn voorwaarden
Wallderinska groeit sinds 2013 organisch.
Niet snel om het snelle, maar stap voor stap.
Toen ik begon wist ik heel weinig van alles wat er nodig is om een merk op te bouwen. Nu weet ik aanzienlijk meer, niet in de laatste plaats omdat ik veel van de fouten zelf heb gemaakt.
Ik heb ervoor gekozen Wallderinska op mijn manier op te bouwen. Soms was dat de langzamere weg, maar het gaf me ook de vrijheid om nee te zeggen wanneer iets niet goed voelde.
Dat wil ik houden.
Nog steeds klein. Nog steeds Zweeds.
Vandaag wordt Wallderinska gedragen door vrouwen in Zweden, overal in Europa en in de Verenigde Staten.
Maar in de kern zijn we nog steeds een klein Zweeds merk uit Stockholm.
En ik werk nog steeds met dezelfde aandacht voor detail als toen ik in 2012 voor de spiegel stond en die streep met mijn vingers een paar centimeter verschoof.
Daar zit eigenlijk alles.
Iets zien dat bijna goed is, en het niet kunnen laten om het beter te maken.